Λίγες μέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη του 2009, σε αυτό εδώ το blog, ανάρτησα και αιτιολόγησα την άποψή μου σχετικά με τους λόγους που με οδήγησαν να ψηφίσω το ΠΑΣΟΚ, υπό την ηγεσία του Γ. Παπανδρέου (http://endeaneos.blogspot.com/2009/10/blog-post.html).
Σήμερα, μια μέρα που όλα δείχνουν πως οδεύουμε προς ένα τέλος εποχής, οφείλω στον εαυτό μου, αλλά και σε όσους/ες με διαβάζουν, να κάνω έναν πρώτο απολογισμό, μια πρώτη «σούμα»… Έστω και αν τίποτα δε νικάει ή δεν ηττάται οριστικά, όπως μας λένε και οι «παλιοσειρές» της πολιτικής, της δράσης, της σκέψης… Έστω και αν στην τότε ανάρτησή μου κρατούσα «πισινές»…
Ναι, οι προσδοκίες μου και οι ελπίδες μου, όπως και οι προσδοκίες και οι ελπίδες και άλλων υποθέτω, δε συναντήθηκαν... As a matter of fact, που λένε οι αγγλόφωνοι, οι προσδοκίες μου ηττήθηκαν κατά κράτος… Δεν είναι η «πρώτη» μου ήττα στη ζωή, δεν νομίζω να είναι και η τελευταία… Ο αγώνας μου/μας όμως συνεχίζεται…
Δεν τον βοήθησαν οι συνθήκες τον Γ. Παπανδρέου. Δεν τον βοήθησαν, τον υπονόμευσαν και πολλοί/ες άλλοι/ες…
Σήμερα, μια μέρα που όλα δείχνουν πως οδεύουμε προς ένα τέλος εποχής, οφείλω στον εαυτό μου, αλλά και σε όσους/ες με διαβάζουν, να κάνω έναν πρώτο απολογισμό, μια πρώτη «σούμα»… Έστω και αν τίποτα δε νικάει ή δεν ηττάται οριστικά, όπως μας λένε και οι «παλιοσειρές» της πολιτικής, της δράσης, της σκέψης… Έστω και αν στην τότε ανάρτησή μου κρατούσα «πισινές»…
Ναι, οι προσδοκίες μου και οι ελπίδες μου, όπως και οι προσδοκίες και οι ελπίδες και άλλων υποθέτω, δε συναντήθηκαν... As a matter of fact, που λένε οι αγγλόφωνοι, οι προσδοκίες μου ηττήθηκαν κατά κράτος… Δεν είναι η «πρώτη» μου ήττα στη ζωή, δεν νομίζω να είναι και η τελευταία… Ο αγώνας μου/μας όμως συνεχίζεται…
Δεν τον βοήθησαν οι συνθήκες τον Γ. Παπανδρέου. Δεν τον βοήθησαν, τον υπονόμευσαν και πολλοί/ες άλλοι/ες…
Παρ' όλα αυτά...
Η χιονοστιβάδα της κατάρρευσης δεν πλάκωσε ακόμη την πλειοψηφία των νεοελλήνων, λόγω της πίστωσης χρόνου που κέρδισε ο Γ. Παπανδρέου.
Έκανε πιο ανοιχτή και πιο δημοκρατική την πολιτική συμμετοχή των πολιτών, του «πόπολου», στα κόμματα εξουσίας.
Σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και στον υπό διάθεση χρόνο των κυβερνήσεών του, πρόλαβε να κάνει ή να δρομολογήσει αρκετά. «Καλλικράτης», νόμος για τους μετανάστες, απόπειρα εξορθολογισμού του κράτους, κ.λπ.
Ο ίδιος, με τις προσωπικές του κινήσεις, έδειξε έμπρακτα έναν άλλο δρόμο, ανιδιοτελούς πολιτικής συμπεριφοράς, προσφοράς και ηγεσίας.
Στο ζύγι της έως τώρα πολιτικής του διαδρομής, τα δείγματα προσφοράς και καλής γραφής υπερέχουν, νομίζω.
Όμως, έστω και επιγραμματικά, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν αυτή τη διετία, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τη διάψευση μιας δυνατότητας για τη δημιουργία μιας καλύτερης Ελλάδας, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τη διάψευση μιας προσωπικής αλλά και συλλογικής προσδοκίας, καταλήγω σε ορισμένα συμπεράσματα…
1ον. Το ΠΑΣΟΚ, όπως και σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα εξουσίας της Δύσης, εδώ και πολλά χρόνια, λειτουργεί όπως τα μεσαιωνικά φέουδα. Κάθε φορά που έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, οι τοπικοί «φεουδάρχες» συναθροίζονται και εκλέγουν ένα φεουδάρχη βασιλιά. Το μεγάλο θέμα για το ΠΑΣΟΚ, για το όποιο ΠΑΣΟΚ από εδώ και πέρα, δεν ήταν-είναι μόνο η λειτουργία του Γ. Παπανδρέου, όλα αυτά τα χρόνια, όπως η κυρίαρχη δυναμική επιθυμεί να μας κάνει να πιστέψουμε... Οι συλλογικότητες οφείλουν να υπερβαίνουν τα άτομα, τα όποια άτομα.
Με την κοινωνία να έχει αλλάξει προ πολλού, να έχει αλλάξει και προς το καλύτερο, με τη συνδρομή και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και με την αδυναμία αυτού του κόμματος να ακολουθήσει την κοινωνία, το ΠΑΣΟΚ και οι κυβερνήσεις του Γ. Παπανδρέου, αυτήν τη μνημονιακή διετία είχαν διττό πρόβλημα. Ήταν ως επί το πλείστον κυβερνήσεις του «καθεστωτικού» ΠΑΣΟΚ, αποκομμένου από τις αγωνίες και τις προσδοκίες του ευρύτερου κοινωνικού τους χώρου, ήταν όμως και κυβερνήσεις ατόμων χωρίς αναφορές στο κοινωνικό ΠΑΣΟΚ.
Αυτή η αφετηριακή δαμόκλεια σπάθη, είναι κατά την άποψή μου η ουσία του προβλήματος του ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεων του Γ. Παπανδρέου. Κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα χωρίς κοινωνικές αναφορές, χωρίς βιωματικές ευαισθησίες, χωρίς βιωματικά αντανακλαστικά, δεν περπατούν στις καλύτερες των εποχών, πόσο μάλλον στα δύσκολα… Από εδώ νομίζω προκύπτει και η αναντιστοιχία λόγων και έργων του Γ. Παπανδρέου και των κυβερνήσεών του.
2ον. Η νεοελληνική κοινωνία, εξατομικευμένη, ηττημένη, φοβισμένη, καταναλωτική, «καουμπόικη», αλλά και με μερική συναίσθηση των αδιεξόδων της, «που δεν πήγαιναν άλλο», δέχθηκε πολλά αυτά τα δυο χρόνια.
Υποστηρίζω πως αυτή η κοινωνική ανοχή, πέρα από κοινωνική-πολιτική «ωριμότητα», σε ένα βαθμό ήταν και αυτογνωσία, ήταν και «αποδοχή» μέτρων, ακόμη και άδικων και οριζόντιων, λόγω συνενοχής… Ναι, ένα σημαντικό κομμάτι των νεοελλήνων αναγνώριζε και εξακολουθεί να αναγνωρίζει νομίζω με τη συμπεριφορά του, πως μέρος του ελληνικού προβλήματος, όχι το μεγαλύτερο, αλλά μέρος του συνολικού μας αδιεξόδου, είμαστε και εμείς οι ίδιοι…
Δυστυχώς για τον Γ. Παπανδρέου και τις κυβερνήσεις του, δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ, η επιτάχυνση του πολιτικού χρόνου, λόγω αντικειμενικών και υπαρκτών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών παραγόντων, δεν προήλθε κατά τη γνώμη μου από αυτούς τους σοβαρούς λόγους… Προήλθε από τις διαχειριστικές αδυναμίες των κυβερνήσεων Παπανδρέου. Οι διαχειριστικές αδυναμίες των κυβερνήσεών του, έγιναν επιταχυντές πολιτικών και κοινωνικών αδιεξόδων…
3ον. Το εγχείρημα Γ. Παπανδρέου, λόγω ίσως της υπερεκτιμημένης αδιαμεσολάβητης σχέσης του ίδιου με ευρύτερα στρώματα της νεοελληνικής κοινωνίας, δεν υιοθέτησε ποτέ το αλφαβητάρι της πολιτικής. Δεν απέκτησε ποτέ μια ιδεολογική και οργανωτική σπονδυλική στήλη, που θα διαχέονταν στους περισσότερους νευραλγικούς χώρους της κοινωνίας, της οικονομίας, των ΜΜΕ κ.λπ… Πράγμα που έκαναν στο παρελθόν, σε καλύτερες εποχές, ο Α. Παπανδρέου και ο Κ. Σημίτης. Το έκαναν και εξακολουθούν να το κάνουν όλοι/ες αυτό, πλην Γ. Παπανδρέου, γιατί έτσι ασκείται η πολιτική, γιατί έτσι οργανώνεις και «διευθύνεις» την κοινωνία, γιατί έτσι κερδίζεις πολιτικές και κοινωνικές μάχες…
Τώρα…
Είναι πολύ νωρίς νομίζω, για να κρίνει κάποιος/οια συνολικά την πολιτική διαδρομή του Γ. Παπανδρέου. Είναι πολύ νωρίς γιατί το «έργο», όπως και τα νεοελληνικά αδιέξοδα, δεν έχουν τελειώσει, συνεχίζονται… Με τους ίδιους ή και με ενδεχομένους άλλους/ες πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές… Το «έργο» επίσης, για να αποτιμηθεί χρειάζεται βάθος χρόνου.
Είναι πολύ νωρίς, για να «ξεγράψει» κάποιος τον ίδιο τον Γ. Παπανδρέου. Η ιστορία διδάσκει πως οι πολιτικές εξελίξεις δεν είναι γραμμικές…
Αυτές τις μέρες και αυτές τις ώρες όμως, οφείλουμε, στο βαθμό που μπορούμε, στο βαθμό που το επιθυμούμε, το οφείλουμε στους εαυτούς μας και σε όσους και όσες μοιράστηκαν ελπίδες και αγωνίες μαζί μας, πίνοντας καφέ, ή δίνοντας πολιτικές μάχες, αυτές τις μέρες και αυτές τις ώρες οφείλουμε να μιλήσουμε…
Πρωτίστως πολιτικά…
Έκανε πιο ανοιχτή και πιο δημοκρατική την πολιτική συμμετοχή των πολιτών, του «πόπολου», στα κόμματα εξουσίας.
Σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και στον υπό διάθεση χρόνο των κυβερνήσεών του, πρόλαβε να κάνει ή να δρομολογήσει αρκετά. «Καλλικράτης», νόμος για τους μετανάστες, απόπειρα εξορθολογισμού του κράτους, κ.λπ.
Ο ίδιος, με τις προσωπικές του κινήσεις, έδειξε έμπρακτα έναν άλλο δρόμο, ανιδιοτελούς πολιτικής συμπεριφοράς, προσφοράς και ηγεσίας.
Στο ζύγι της έως τώρα πολιτικής του διαδρομής, τα δείγματα προσφοράς και καλής γραφής υπερέχουν, νομίζω.
Όμως, έστω και επιγραμματικά, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τα όσα έγιναν ή δεν έγιναν αυτή τη διετία, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τη διάψευση μιας δυνατότητας για τη δημιουργία μιας καλύτερης Ελλάδας, προσπαθώντας να ερμηνεύσω τη διάψευση μιας προσωπικής αλλά και συλλογικής προσδοκίας, καταλήγω σε ορισμένα συμπεράσματα…
1ον. Το ΠΑΣΟΚ, όπως και σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα εξουσίας της Δύσης, εδώ και πολλά χρόνια, λειτουργεί όπως τα μεσαιωνικά φέουδα. Κάθε φορά που έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, οι τοπικοί «φεουδάρχες» συναθροίζονται και εκλέγουν ένα φεουδάρχη βασιλιά. Το μεγάλο θέμα για το ΠΑΣΟΚ, για το όποιο ΠΑΣΟΚ από εδώ και πέρα, δεν ήταν-είναι μόνο η λειτουργία του Γ. Παπανδρέου, όλα αυτά τα χρόνια, όπως η κυρίαρχη δυναμική επιθυμεί να μας κάνει να πιστέψουμε... Οι συλλογικότητες οφείλουν να υπερβαίνουν τα άτομα, τα όποια άτομα.
Με την κοινωνία να έχει αλλάξει προ πολλού, να έχει αλλάξει και προς το καλύτερο, με τη συνδρομή και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και με την αδυναμία αυτού του κόμματος να ακολουθήσει την κοινωνία, το ΠΑΣΟΚ και οι κυβερνήσεις του Γ. Παπανδρέου, αυτήν τη μνημονιακή διετία είχαν διττό πρόβλημα. Ήταν ως επί το πλείστον κυβερνήσεις του «καθεστωτικού» ΠΑΣΟΚ, αποκομμένου από τις αγωνίες και τις προσδοκίες του ευρύτερου κοινωνικού τους χώρου, ήταν όμως και κυβερνήσεις ατόμων χωρίς αναφορές στο κοινωνικό ΠΑΣΟΚ.
Αυτή η αφετηριακή δαμόκλεια σπάθη, είναι κατά την άποψή μου η ουσία του προβλήματος του ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεων του Γ. Παπανδρέου. Κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα χωρίς κοινωνικές αναφορές, χωρίς βιωματικές ευαισθησίες, χωρίς βιωματικά αντανακλαστικά, δεν περπατούν στις καλύτερες των εποχών, πόσο μάλλον στα δύσκολα… Από εδώ νομίζω προκύπτει και η αναντιστοιχία λόγων και έργων του Γ. Παπανδρέου και των κυβερνήσεών του.
2ον. Η νεοελληνική κοινωνία, εξατομικευμένη, ηττημένη, φοβισμένη, καταναλωτική, «καουμπόικη», αλλά και με μερική συναίσθηση των αδιεξόδων της, «που δεν πήγαιναν άλλο», δέχθηκε πολλά αυτά τα δυο χρόνια.
Υποστηρίζω πως αυτή η κοινωνική ανοχή, πέρα από κοινωνική-πολιτική «ωριμότητα», σε ένα βαθμό ήταν και αυτογνωσία, ήταν και «αποδοχή» μέτρων, ακόμη και άδικων και οριζόντιων, λόγω συνενοχής… Ναι, ένα σημαντικό κομμάτι των νεοελλήνων αναγνώριζε και εξακολουθεί να αναγνωρίζει νομίζω με τη συμπεριφορά του, πως μέρος του ελληνικού προβλήματος, όχι το μεγαλύτερο, αλλά μέρος του συνολικού μας αδιεξόδου, είμαστε και εμείς οι ίδιοι…
Δυστυχώς για τον Γ. Παπανδρέου και τις κυβερνήσεις του, δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ, η επιτάχυνση του πολιτικού χρόνου, λόγω αντικειμενικών και υπαρκτών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών παραγόντων, δεν προήλθε κατά τη γνώμη μου από αυτούς τους σοβαρούς λόγους… Προήλθε από τις διαχειριστικές αδυναμίες των κυβερνήσεων Παπανδρέου. Οι διαχειριστικές αδυναμίες των κυβερνήσεών του, έγιναν επιταχυντές πολιτικών και κοινωνικών αδιεξόδων…
3ον. Το εγχείρημα Γ. Παπανδρέου, λόγω ίσως της υπερεκτιμημένης αδιαμεσολάβητης σχέσης του ίδιου με ευρύτερα στρώματα της νεοελληνικής κοινωνίας, δεν υιοθέτησε ποτέ το αλφαβητάρι της πολιτικής. Δεν απέκτησε ποτέ μια ιδεολογική και οργανωτική σπονδυλική στήλη, που θα διαχέονταν στους περισσότερους νευραλγικούς χώρους της κοινωνίας, της οικονομίας, των ΜΜΕ κ.λπ… Πράγμα που έκαναν στο παρελθόν, σε καλύτερες εποχές, ο Α. Παπανδρέου και ο Κ. Σημίτης. Το έκαναν και εξακολουθούν να το κάνουν όλοι/ες αυτό, πλην Γ. Παπανδρέου, γιατί έτσι ασκείται η πολιτική, γιατί έτσι οργανώνεις και «διευθύνεις» την κοινωνία, γιατί έτσι κερδίζεις πολιτικές και κοινωνικές μάχες…
Τώρα…
Είναι πολύ νωρίς νομίζω, για να κρίνει κάποιος/οια συνολικά την πολιτική διαδρομή του Γ. Παπανδρέου. Είναι πολύ νωρίς γιατί το «έργο», όπως και τα νεοελληνικά αδιέξοδα, δεν έχουν τελειώσει, συνεχίζονται… Με τους ίδιους ή και με ενδεχομένους άλλους/ες πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές… Το «έργο» επίσης, για να αποτιμηθεί χρειάζεται βάθος χρόνου.
Είναι πολύ νωρίς, για να «ξεγράψει» κάποιος τον ίδιο τον Γ. Παπανδρέου. Η ιστορία διδάσκει πως οι πολιτικές εξελίξεις δεν είναι γραμμικές…
Αυτές τις μέρες και αυτές τις ώρες όμως, οφείλουμε, στο βαθμό που μπορούμε, στο βαθμό που το επιθυμούμε, το οφείλουμε στους εαυτούς μας και σε όσους και όσες μοιράστηκαν ελπίδες και αγωνίες μαζί μας, πίνοντας καφέ, ή δίνοντας πολιτικές μάχες, αυτές τις μέρες και αυτές τις ώρες οφείλουμε να μιλήσουμε…
Πρωτίστως πολιτικά…
27 σχόλια:
ειναι η πιο αντικειμενική και ώριμη αποπειρα αποτίμησης των 2 τελευταίων ετών που έχω διαβάσει.
Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες του και στις αρχές του.
Να σταματήσει να ισορροπεί ανάμεσα στην σοσιαλιστική του ιστορία και την νέο-αστική πολιτική των μεγάλων συγκλίσεων και συναινέσεων. Να προχωρήσει στις αναγκαίες εσωτερικές αλλαγές και σε μια πραγματική ιδεολογική, πολιτική και κοινωνική επανίδρυση, μέσα από δημοκρατικές, συλλογικές πολιτικές διεργασίες σύμφωνα με το καταστατικό. Τα συντεταγμένα όργανα του Κινήματος, ο Πρόεδρος του Γιώργος Παπανδρέου, τα μέλη και τα στελέχη του πρέπει να διασφαλίσουν την ενότητά και να ξεπεράσουν την κρίση.
Εγγυητής αυτής της νέας πορείας, αλλά και της ενότητας του Κινήματός μας είναι τα μέλη και οι φίλοι του, η βάση του.
Για την αποκατάσταση της εσωκομματικής γαλήνης αλλά και για το ποιος θα ηγηθεί του κόμματος στα επόμενα χρόνια θα πρέπει να αποφασιστεί από το σύνολο των μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ μέσα από ουσιαστικό πολιτικό διάλογο.
Διάλογος που πρέπει να διαμορφώνει και να καθορίζει τη μελλοντική φυσιογνωμία και ένα καινούργιο μοντέλο δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος.
Το Κίνημα οφείλει να δρα με βάση και μόνον τις διαμορφούμενες κοινωνικές ανάγκες και πολιτικοοικονομικές εξελίξεις και όχι με βάση προσωποπαγείς ισορροπίες, που σε μεγάλο βαθμό διαμορφώνονται με την επιρροή και τις ευλογίες τηλεοπτικών σταθμών και γενικά των ΜΜΕ και των μεγαλοσυμφερόντων που κρύβονται από πίσω.
Οι εξωθεσμικοί παράγοντες που επιχειρούν ή έχουν καταφέρει να «υιοθετήσουν» μέλη του πολιτικού προσωπικού του Κινήματος, ας περιοριστούν στον πραγματικό τους ρόλο που είναι η ολοκληρωμένη καταγραφή, περιγραφή και η αντικειμενική ανάλυση των γεγονότων.
Η προσπάθεια που γίνεται να αποδοθούν όλες οι ευθύνες μόνο στο πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου είναι πολιτικά ανιστόρητη, ανέντιμη αλλά και υποβολιμιαία.
Κάθε προσπάθεια να βρεθούν αποδιοπομπαίοι τράγοι, υποκρύπτει αχαλίνωτες εγωιστικές πολιτικές φιλοδοξίες επίδοξων αρχηγίσκων και "των στρατών" που τους πλαισιώνουν.
Στις κρίσιμες αυτές στιγμές για τη χώρα μας, χρειάζεται ψυχραιμία,νηφαλιότητα, σύνεση και πολιτικός διάλογος για την πλήρη αποσαφήνιση της ιδεολογικής και πολιτικής ταυτότητας του ΠΑΣΟΚ στη βάση των αρχών και των αξιών της
3ης του Σεπτέμβρη.
Τα σχόλια που διέγραψα ήταν επανάληψη του ΙΔΙΟΥ ακριβώς σχόλιου που δημοσιεύεται με ώρα ανάρτησης 3.30μ.μ.
Αγαπητέ endea καταρχάς καλημέρα και μου τα χαλάς σήμερα.
Ο ΓΑΠ υπονομεύθηκε κατεξοχήν από τον εαυτό του, το οικογενειακό DNA που ωθεί τους Παπανδρέου στο ψεύδος και στο "λαοπλανείν", τέλος δε και από το οικογενειακό του περιβάλλον που μη μπορώντας να αντισταθεί στην γλύκα της εξουσίας, ένεκα του DNA πάλι, τον εξέθεσε ανεπανόρθωτα.
Δυστυχώς αποδείχθηκε οριστικά και αμετάκλητα κατώτερος και των προσδοκιών και των περιστάσεων. Όπως σου έχω ξαναγράψει: Εμετρήθη, εζυγίσθη και εβρέθη ελλιπής το paidi!
Τώρα το πόσοι μπορούν ακόμα να πιστεύουν το same old, same old, παραμύθι ότι αυτά που ζούμε είναι καλά και οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον ΓΑΠ που έκανε ότι έκανε και μας γλίτωσε από τα χειρότερα, τι να πω; Μπορεί ναι να υπάρχουν ακόμα μερικές χιλιάδες τέτοιοι εκούσιοι αυταπατούντες! Κυρίως άνθρωποι που είναι βολεμένοι από τον ΓΑΠ σε διάφορες θεσούλες και συμφωνώ ότι δεν θα έπρεπε να είναι αγνώμονες και να δαγκώσουν το χεράκι που τους τάϊσε, έστω και αν τους τάϊσε με ξένα κόλλυβα το οποίο είναι έγκλημα.
Τώρα για το μεταναστευτικό, αυτή την άκρως προδοτική ενέργεια, την καθοδηγούμενη και επιβαλλόμενη από την νεοταξική κεφαλαιο-τραπεζική επιταγή για φθηνή εργασία, να το υπερασπίζεσαι αυτό το κακούργημα; Τι να πώ; Είσαι μετανάστης, όπως και εγώ, και ξέρεις καλά, πολύ καλά, πως γίνονται αυτές οι δουλειές. Εδώ δεν έγιναν όπως θα έπρεπε γιατί οι σχεδιασμοί επέβαλαν αντεθνικές πρακτικές και είχαν και έχουν αντθενικούς στόχους σχετικά. Και ο ΓΑΠ played along dear endea.
To cut to the chase, for all those things and many many more he is held accountable. Should he decides to stay in Greece, he will answer for his actions in courts of law, or in the streets, to the lynch mob!
P.S. Αν και δεν γνωρίζω τι ήταν το επαναλαμβανόμενο σχόλιο το οποίο διέγραψε ο διαχειριστής, το σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να απειλήσει την Δημοκρατία για την οποία τόσο κόπτεται και ο ίδιος ο ΓΑΠ! Από την άλλη, σίγουρα μπορεί, αυτό ή το όποιο άλλο μη συμμορφούμενο προς τας γενικάς γραμμάς, σχόλιο, να βλάψει την επιχειρούμενη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και γι'αυτό μάλλον κόπηκε.
Να δεις, πως την λένε μωρέ αυτή την τακιτική της φίμωσης των αντίθετων απόψεων; "Λογοπαίγνιο", "λογοδοσία"; που θα πάει θα το θυμηθώ! Και σε τι καθεστώτα να δεις εφαρμόζεται; "Δημοκρατικά", "Διδακτορικά"; Πάντως αν ενθυμούμε καλώς από "Δ" αρχίζει και αυτό! Θα το βρω!
Καλή εβδομάδα.
Τα σχόλια που διαγράφηκαν, όπως έγραψα, ήταν ακριβής επανάληψη, i.e. το ΙΔΙΟ ακριβώς σχόλιο, με αυτό που δημοσιεύτηκε με ώρα ανάρτησης 13 Ιαν. 2012, 3.30μμ.
Τα άλλα μπορούμε να τα ξανασυζητήσουμε με άλλες αφορμές.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα επίσης!
Δεν διαφωνώ καθόλου με την πρότασή σου.
Για την διαγραφή, αν ουσιαστικά πρόκειται, που δεν έχω κανένα λόγο να αμφιβάlλω ότι είναι όπως λες, για σχόλιο spam (με την έννοια της συνεχούς επαναληψημότητας) τότε καλώς διγράφηκε. Αυτή είναι μια αισχρή και τελείως μηδενιστική τακτική που προσπαθεί να χειρισθεί τους συνομιλητές μια συζήτησης ώς βραδύνους!
Και πάλι καλημέρα!
Κώστα, εξαιρετική η προσέγγισή σου και αξιοθαύμαστη η ψυχραιμία με την οποίαν διατυπώνεις τις απόψεις σου.
Ένα μόνον θέλω να προσθέσω. Έχουμε τώρα την πολυτέλεια της συζήτησης, επειδή ένας άνθρωπος-ο Γιώργος Α.Παπανδρέου-ανάλωσε σε χρόνο ρεκόρ το πολιτικό κεφάλαιο του, για να μας κρατήσει έξω από το νερό. Αυτό συνιστά τον ορισμό της εθνικής και πολιτικής ευθύνης, της ηθικής στάσης ενός πολιτικού που αναλαμβάνει στο ακέραιο τις υποχρεώσεις του, φθάνοντας έως την δραματική κατάλυση του. Πιστεύω βαθιά ότι αυτό που ηττήθηκε ήταν το ΠΑΣΟΚ των διαμεσολαβήσεων, της διευθέτησης συμφερόντων, το ενσωματωμένο στο κράτος κόμμα. Ο Παπανδρέου παραμένει φορέας ένός ισχυρού αξιακού φορτίου. Και σωστά, τίποτε δεν τελειώνει εδώ.
Δημήτρης Χ.
Αν έτσι μας κράτησε έξω από το νερό μεγάλε, καλλίτερα να μας έπνιγε!
Τι πίνεις και δεν μας δίνεις, δεν μας λες;
Φίλε Ανώνυμε, ακριβώς επειδή δεν πίνω τίποτε έχω αυτήν την άποψη. Όσοι σας λένε ότι η χώρα μπορεί να αναταχθεί χωρίς τίμημα, χωρίς οδύνες, χωρίς πόνο και δάκρυα, έ, όλοι αυτοί σας-και μας-σερβίρουν παραισθησιογόνα. Αυτό έκαναν χρόνια τώρα, και φθάσαμε στην σημερινή κατάντια, με κομματικούς πελάτες αντί για ΠΟΛΙΤΕΣ, με φοβικούς και φοβισμένους ανθρώπους αντί για νουνεχείς και αποφασισμένους Ελληνες να ανορθώσουν την Πατρίδα. Εάν δεν αντιληφθούμε ΟΛΟΙ μας, ότι αυτό που τώρα καταρρέει είναι η Ελλάδα της σήψης και των εύκολων επιλογών, τότε θα συνεχίσουμε να κλαίμε επί των ερειπίων, χάνοντας και τις τελευταίες ευκαιρίες, όσο ακόμη αντέχουν οι ευρωπαίοι εταίροι να μας στηρίζουν, να αλλάξουμε ρότα.
Στον κόσμο που ζούμε δεν υπάρχει "δωρεάν γεύμα" και η ώρα του λογαριασμού, αργά ή γρήγορα, φτάνει για όλους μας. Έ, τώρα ήρθε η ώρα μας...
Δημήτρης Χ.
Δημήτρης Χ. Κανένας δεν ΜΑΣ, ποιούς ΜΑΣ αλήθεια, λέει ότι η χώρα θα αναστηθεί χωρίς τίμημα, όπως λες!
Το θέμα όπως σωστά έχει τονισθεί και από άλλους όπως βλέπω είναι ποιοί θα πρωτοστατίσουν στην ανάσταση και με ποιό κόστος για την ίδια την χώρα (χώρα είναι και πολίτες της και όχι μόνο οι τράπεζες εγχώριες και ξένες). Οι ίδιοι σάπιοι, προδότες, βλέπε ΓΑΠ, Σαμαράς, Καρμανλής, Σημίτης, Λαλιώτης, Βενιζέλος, Πάγκαλος, Μπακογιάννη, Μητσοτάκης, Βουλγαράκης, Καρατζαφέρης, Κασσίμης, Παπανδρέου Β., Σκανδαλάκης, κλπ. που μας έφεραν ως εδώ;
Το τίμημα θα είναι πανάκριβο και ακριβώς επειδή θα είναι τόσο ακριβό θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι κανένα από αυτά τα γομάρια δεν θα έχει την ευκαιρία να το εκμεταλλευτεί όπως τόσες φορές έκαναν στο παρελθόν!
Δυστυχώς, αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία η σκέψη σου ότι χωρίς τέτοιες διασφαλίσεις και φυσικά οι τιμωρίες των υπευθύνων αποτελούν μέρος αυτών των διασφαλίσεων, είναι εφικτή η όποια ανάσταση της χώρας και πορεία της εμπρός χωρίς αυτές τις αισχρές και άκρως επικίνδυνες παθογένειες από το παρελθόν.
Το ψάρι δε, βρωμάει από το κεφάλι! Να το θυμάσαι αυτό το σοφό λαϊκό ρητό όταν θα πας να ψελλίσεις δικαολογίες τις πεντάρας για τις συνευθύνες του λαού!
Είμαι αρκετά μεγάλος για να θυμάμαι ότι ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας δάνεισε παρανόμως 12 εκατομμύρια δραχμές τον Ανδρέα Παπανδρέου για το χτίσιμο της βίλας της Μιμής! Να σου θυμίσω ότι τότε μια τέτοια εξωτραπεζιή κίνηση μεταξύ ιδιωτών "σήκωνε" αρκετά χρόνια στην στενή! Όμως άμα είσαι ΠΑΣΟΚ και δη υπουργός, κανένα πρόβλημα! 140 μέτρα και 140 πολτικά, στην περίπτωση αυτή ψευτο-σοσιαλιστικά, σταθμά! Τέλος, ο προαναφερόμενος κύριος όντας υφυπουργός εξωτερικών, επισκέφθηκε την Αλβανία του Χότζα και γύρισε να μας την περιγράψει ως χώρα "πρότυπο"! Από εκεί και μόνο καταλαβαίνει κανείς πολλά!
Αυτά Δημήτρης Χ. και αν θες και άλλη συζήτηση, ευχαρίστως!
Γι' αυτό άσε τις παραισθήσεις και τα ποτά και αναρωτήσου πραγματικά και ειλικρινά: "Τι ακριβώς κάνω παρέχοντας κάλυψη στον ΓΑΠ και στον κάθε ΓΑΠ;"
Ευτυχώς μας διαβάζουν πολλοί! Και όσο περισσότεροι τόσο το καλύτερο για τον λαό μας και τόσο το χειρότερο για τα γομάρια! Ιστορική μνήμη παιδιά! Ιστορική μνήμη! Ο μεγαλύτερος εχθρός του τρέχοντος πολιτικού συστήματος!
Καλωσορίζω και τον έπαινο και την κριτική. Παρακαλώ όμως, χωρίς ακρότητες.
Υπάρχουν τόσα άλλα βήματα άλλωστε, για υψηλούς τόνους και σχόλια, που εγώ τουλάχιστον δεν έχω τη δυνατότητα, την επιυθυμία, το χρόνο να "τσεκάρω", για το αληθές ή όχι του λόγου τους.
Θέλω να μπορώ να συνεχίσω να γράφω. Να μην "κόψω" ούτε τον ευατό μου, ούτε σχόλια.
Σας παρακαλώ σεβαστείτε αυτήν την επιθυμία.
Σαφώς αγαπητέ endea! Σαφώς! Αλλά μην μου πεις, δημοσιoγράφος άνθρωπος, ότι δεν έχεις ξανακούσει γι' αυτά με τον Παπούλια; Έως και φωτοτυπίες του πόθεν έσχες του Α.Π. είχαν δημοσιευθεί τότε! Στην Βουλή, για μήνες, έγιναν συζητήσεις επί συζητήσεων και οι εφημερίδες έγραφαν αράδες επίσης για μήνες! Τα ραδιόφωνα νόμιμα και μη, είχαν βάλει φωτιά στα airwaves! Ωραίες εποχές! Αυριανιστάν!
Το άλλο με την Αλβανία είναι όντως πιο εξειδικευμένο και θέλει αρκετά περισσότερο ψάξιμο, ίσως ακόμα και στα αρχεία τηλεοπτικών σταθμών (hint).
Για αυτό λατρεύω την Ιστορία και την Καθαρή δημοσιογραφία! Γιατί, πέραν όλων των άλλων, ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξεβρακώσει τον κάθε ένα από εμάς μέχρι σημείου εξευτελιστικής γελοιοποιήσεως, αποκαλύπτοντας έτσι τους σκερβελέδες! Και από τέτοιους η Ελλαδίτσα μας, ιδίωσς στον πολιτικό χώρο, έχει εξ ανέκαθεν περίσσευμα! Αυτό πρέπει να αλλάξουμε, αν μπορούμε,αλλά δεν γίνεται χρησιμοποιώντας τους δήθεν "new and improved, born again" ίδιους!
Δε διαφωνούμε στον επίλογο, ανώνυμε, που είναι το πολιτικό ζουμί της υπόθεσης, νομίζω.
Πολλά έχω ακούσει και δει στη ζωή μου,για επώνυμους και ανώνυμους, μ' έχουν κουράσει οι αδιέξοδες επαναλήψεις, (άτομα, συμπεριφορές, πρακτικές), ψάχνω τη "λοξή ματιά" και απαντώ με Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη...
"Το ήμισυ του μεγάλου ακόμψου κτιρίου ήτο πατωμένον, το άλλο ήμισυ, χάνι, απάτωτον, απαλάμιστον, υγρόν και σκοτεινόν. Επάνω εις το μισόν πάτωμα, ο αγαθός ελληνοδιδάσκαλος εδίδασκε τους σκληροτραχήλους μαθητάς του, δεκατρεις ώρας την ημέραν..."
Φίλε Ανώνυμε, ας συμφωνήσουμε σε μια ανταλλαγή επιχειρημάτων με ευπρέπεια, σεβόμενοι τον Κώστα που μας φιλοξενεί.
Ναι. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, αλλά εδώ και πολλά χρόνια έχει βρωμίσει και το κορμί.
Ναί. Υπάρχουν επίορκοι πολιτικοί, αλλά θα αρνηθώ ώς το τέλος να κάψω μαζί με τα ξερά και τα χλωρά. Η Ελλάδα δεν έφθασε στην 25η θέση της παγκόσμιας κατάταξης-στην 30η τώρα-στην λίστα ευημερίας ερήμην της πολιτικής και των πολιτικών που την κυβέρνησαν. Κάτι έκαναν κι αυτοί.
Ναί. Θα απαιτήσω να εξοστρακισθούν οι επιλήσμονες του καθήκοντος πολιτικοί, οικονομικοί, πνευματικοί ταγοί. Αυτοί οι συγκεκριμένοι όμως, όχι όλοι συλλήβδην,κι πάντως όχι όλοι όσοι αναφέρεις. Η άδικη γενίκευση είναι φασισμός κι όσο κι αν είμαι εξοργισμένος, δεν πρόκειται να προσχωρήσω στην λογική του εύκολου αναθέματος.
Ναί. Ο Κάρολος Παπούλιας εμφανίσθηκε ως δανειστής του Ανδρέα και θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να παρουσιάσεις τον νόμο που επικαλείσαι.
Ναί. Επισκέφθηκε ως Υφ.Υπ.Εξ την Αλβανία, λίγες εβδομάδες πριν πεθάνει ο Ενβέρ Χότζα, την Άνοιξη του 1985.ΟΥΔΕΠΟΤΕ χαρακτήρισε την Αλβανία ως υπόδειγμα, παράδειγμα ή ο,τιδήποτε άλλο. Βλέπεις ήμουν κι εγώ εκεί, με την επαγγελματική μου ιδιότητα. Και στη συνέχεια ως υπουργός Εξωτερικών, επί Ραμίζ Αλία, ήταν ο πρώτος Έλληνας υπουργός που επισκέφθηκε την περιοχή της Ελληνικής μειονότητας, άνοιξε τα σύνορα στην Κακαβιά για να μπορούν οι ομοεθνείς μας να έρχονται στα Γιάννενα ή την Αθήνα. Ήμουν παρών και στα δύο αυτά γεγονότα και θυμάμαι ακόμη τις σκηνές άφατης συγκίνησης, όταν ενώθηκαν οικογένειες κι αδέλφια που είχαν χωρισθεί για 40 και πλέον χρόνια.
Τα περί "Αλβανίας ως υποδείγματος" οφείλονται σε μια χυδαία παραποίηση, από την Ν.Δ του Μητσοτάκη, σχετικής αναφοράς του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν σε ομιλία του στη Βουλή, αναφερόταν στα πολιτικο-οικονομικά συστήματα του πλανήτη και τις επιλογές που έχουν κάνει διάφοροι λαοί. Μπορείς να ανατρέξεις στα Πρακτικά της Βουλής, για να βεβαιωθείς.
Οχι. Δεν παρέχω καμία κάλυψη, όπως γράφεις, στον Γιώργο. Συμβαίνει κάτι πολύ απλούστερο. Πιστεύω, ενστερνίζομαι και υιοθετώ τις αξίες που διακηρύσσει. Και επειδή, έζησα από κοντά το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που συντελέσθηκε-άρχισε τον Ιούνιο κι ολοκληρώθηκε στις αρχές Νοεμβρίου 2011-θεωρώ ως μείζον ζήτημα να κερδίσουμε οι πολίτες την χώρα μας πίσω. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει με πολιτικούς, υπαλλήλους διαφόρων συμφερόντων.
Τόσο απλά.
Δημήτρης Χ.
PART #1! Sorry!!!
Καλημέρα σας αγαπητοί συνακόλουθοι των προβληματισμών!
Endea, σε ευχαριστώ πολύ για τον Παπαδιαμάντη! Με συγκίνησες! Δείχνεις αγαπητέ να έχεις ένα σπάνιο ταλέντο, δεν είναι μόνο θέμα μορφώσεως, να μπορείς να κάνεις σωστές καλλιτεχνικές αναφορές εν είδει επιχειρημάτων.
Δημήτρης Χ. Σε ευχαριστώ και σένα για την απάντησή σου. Προφανώς έχεις κάποια γνωριμία με τον endea και τον αποκαλείς Κώστα. Δεν γνώριζα το όνομά του. Θα το σημειώσω να του ευχηθώ στην γιορτή του. Δεδομένου ότι δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, εδώ θα συνεχίσω να του απευθύνομαι ως endea!
Θα ήθελα να την πιάσω σημείο προς σημείο όμως θα αργήσουμε πολύ. Στα πεταχτά όμως:
1) Βεβαίως NAI έχει πλέον περάσει η σήψη και στον λαό (κορμί). Για αυτό θα πρέπει επιστρέψουμε στις αξίες μας και για να γίνει αυτό θα πρέπει να αλλάξει το schooling μας και ηθική μας. Κυριολεκτικά! Στα δημοτικά σχολεία πρέπει να έλθουν δάσκαλοι παλιάς κοπής και τα παιδιά θα πρέπει να μαθαίνουν να λοιδορούν, να γιουχαΐζουν και όχι να ηρωοποιούν τον σεσημασμένο κλέφτη, τον φονιά, το λαμόγιο πολικό, κ.λπ. Πρίν το ΠΑΣΟΚ η κοινωνία γενικά τον κλέφτη τον είχε απομόνωση. Μετά το ΠΑΣΟΚ και τον Κοσκωτά η ηθική άλλαξε. Ο κλέφτης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σπίτι έγινε «μάγκας», «τι λες τώρα», «και εγώ το ίδιο θα έκανα». Τα 11 χρόνια φυλακής για 40 δις αυτό είχαν σαν αποτέλεσμα. Ιδίως όταν επιτράπηκε στην οικογένειά του να κρατήσει το «μερίδιο» του και να συνεχίσει να ζει πλουσιοπάροχα εις βάρος των κορόιδων! (Θυμόμαστε βέβαια μαζί με όλα αυτά και την ανάδειξη του Κοσκωτά από την ΝΔ το ‘79 ως golden boy της εποχής.)
2) Φαντάζομαι δεν το εννοείς σοβαρά αυτό! Φθάσαμε στην 25η θέση, τώρα στην 30η, με δάνεια, απάτες και κλεψιές (επιδοτήσεις, βουλγάρικο καλαμπόκι, κ.λπ.) αντί με σκληρή δουλειά, οργάνωση και προγραμματισμό και το λαμβάνεις αυτό ως κατόρθωμα; Αυτά πληρώνουμε τώρα!!! Σε παρακαλώ μην τρελαθούμε κιόλας! Η τελείως προσωρινή καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου που επιτεύχθηκε με αυτόν τον τρόπο από τους πολιτικούς μας απατεώνες, μόνο κατόρθωμα δεν είναι! Έγκλημα είναι Δημήτρη και μάλιστα διαχρονικό. Γιατί ενώ καλυτέρεψε προσωρινά, και όχι δραματικά εδώ που τα λέμε, το βιοτικό επίπεδο του μπαμπά, υπονομεύθηκε και υποθηκεύθηκε το βιοτικό επίπεδο του παιδιού, του εγγονιού, του δισέγγονου και αν ξεπουλήσουμε τις πλουτοπαραγωγικές μας πηγές για να μην πεινάσουμε τώρα, τότε υπονομεύουμε και υποθηκεύουμε το μέλλον όλων των επόμενων γενεών. Θυμήσου και σκέψου την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι λαοί του 95% των χωρών που έχουν μεγάλες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Για αυτό είμαι κάθετα αντίθετος στο PSI, στο αγγλικό δίκαιο, κ.λπ. Καλύτερα πείνα και των γονέων τώρα και για την επόμενη γενιά ώστε οι επόμενοι αξιοποιώντας τις πλουτοπαραγωγικές πηγές να ανακάμψουν, παρά ξεπούλημα τώρα και πείνα στο διηνεκές για όλες τις επόμενες γενιές!
Συνεχίζεται....
PART #2
2) Σαφέστατα δεν συζητάμε για γενικεύσεις και κάψιμο "χλωρών & ξερών μαζί". Τουναντίον. Μην όμως φθάσουμε να ισχυριστούμε ότι π.χ. ο ΓΑΠ και ο κάθε ΓΑΠ επειδή "οραματίζεται", πράττει και αναλόγως! Επίσης τουναντίον. Θα πώ μόνο αυτό σχετικά:
Πρίν τις εκλογές του 2009. Υπόθεση εργασίας: Έστω ότι πράγματι δεν είχε ιδέα για την πραγματική οικονομία της χώρας, έστω δε ότι σε καμία περίπτωση και σε καμία στιγμή πρότερα των εκλογών δεν είχε δυσφημήσει την χώρα στο εξωτερικό ή παίξει παιγνίδια επί αυτής στο εξωτερικό, ώστε να επιλεγεί προς προώθηση από τους κύκλους ισχύος στην ηγεσία της. Τέλος υπόθεσης. Φθάνουμε στις εκλογές που κερδίζει. Σιγά σιγά αρχίζει να ανακαλύπτει το χάος. Δύο ΚΑΙ μόνο δύο δρόμοι ανοίγονται εμπρός του :
α) Λέει ψέματα στους ξένους, δανείζεται χ τρισεκατομμύρια με ευνοϊκό επιτόκιο (τότε 3%), όσα χρειάζεται για να λειτουργήσει την χώρα και για να κάνει την αναπτυξιακή του πολιτική ΚΑΙ κάνει όλες τις αλλαγές που οραματίζεται και που φυσικά διασφαλίζουν κατά την γνώμη του την τοποθέτηση της χώρας σε μια Εθνικά σωστή τροχιά (π.χ. μείωση και εξορθολογισμός του δημοσίου, βιομηχανική ανάπτυξη, πράσινη ανάπτυξη, τουριστική ανάπτυξη, εξαγωγές, κ.λπ.). Ταυτόχρονα, όντας ως τότε καθαρός, στέλνει φυλακή όλους τους προηγούμενους που διαχειρίστηκαν την χώρα και την έριξαν έξω. (Ο καπετάνιος του Costa Concordia ή όποιου άλλου πλοίου έχει πλήρη ευθύνη για το ατύχημα που θα συμβεί σε αυτό. Στο καράβι Ελλάδα γιατί κανένας καπετάνιος του δεν έχει ποτέ ευθύνη για το συνεχές ατύχημά του;)
β) Βγαίνει και διασύρει την χώρα, μεγαλοποιώντας πολλές φορές τα πράγματα, και μας φθάνει εδώ που μας έφθασε!
Έκανε την δεύτερη επιλογή και μας λέει για το όραμά του! Και με την πρώτη θα μπορούσε να υλοποιήσει το όραμά του, αν το πίστευε! (π.χ. ότι δεν πρέπει να κόβονται μισθοί και συντάξεις όπως έλεγε προεκλογικά).
Για τα οράματα και τις αξίες Δημήτρη, όλα καλά! But practice what you preach που λέμε και στην άλλη πατρίδα μου, αλλιώς είσαι κενός περιεχομένου.
3) Τον νόμο με πρώτη ευκαιρία θα τον αναζητήσω και θα τον στείλω στον endea. Στο μεταξύ, δοκίμασε να κάνεις εσύ, αν δύνασαι φυσικά, μια δωρεά του τότε αντίστοιχου ποσού των 12 εκ., σήμερα, ας πούμε 200.000€, σε έναν φίλο σου. Ας κάνει δε κάποιος άλλος μια καταγγελία επ’ αυτού. Να δούμε, σήμερα εν έτη 2012 τι έχετε να τραβήξετε και τι πρόστιμα θα φάτε. Με τους σημερινούς, ελαστικότερους νόμους και φυσικά αν δεν γίνουν “pulled any strings”.
Δυστυχώς το γεγονός που αναφέρω είναι αληθές και στο ταξίδι το συγκεκριμένο του τότε Υφ.Πεξ. ταξίδεψαν και άλλοι άνθρωποι πολλοί. Κάποιοι δε, το συγκεκριμένο σχόλιο το έχουν και καταγεγραμμένο. Δόθηκαν μην ξεχνάς και συνεντεύξεις στα Αλβανικά ΜΜΕ.
Η αναφορά στα πρακτικά της Βουλής που κάνεις, αφορά τον Α.Π. Ο Α.Π., φαντάζομαι γνωρίζεις ότι δεχόταν ισχυρές επιρροές από την ισχυρότατα τριτοκοσμική κοσμοθεωρία του Κ.Π. και γι’ αυτό μίλησε τότε ένθερμα για αυτά τα τριτοκοσμικά, εγκληματικά, συστήματα! Ο ίδιος βέβαια ο Α.Π., γνωστός οραματιστής και καλοπερασάκιας και αυτός, θα προτιμούσε μια σφαίρα στον κρόταφο από το να ζήσει όπως ένα Αλβανός πολίτης στον τότε σοσιαλιστικό αυτό παράδεισο! Άσε που οι πολίτες αυτών των συστημάτων μόνο αυτά τα συστήματα δεν επέλεξαν όπως ισχυρίστηκε ψευδώς τότε στην βουλή ο Α.Π.
4) Κοινοβουλευτικό πραξικόπημα! Βαριά κουβέντα. Ας είναι. Πως αλήθεια θα χαρακτήριζες την συνεχή άρνηση του ΓΑΠ στις εκκλήσεις για ήπια προσαρμογή της οικονομίας από την κυβέρνηση Καραμανλή;
Εγώ πάντως μετά το ’68 ένα πραγματικό πραξικόπημα γνωρίζω. Την διάλυση του διοικητικού μηχανισμού της δημόσιας μηχανής το 1981. Συντελέσθηκε με την σχεδόν συνολική απομάκρυνση τμηματαρχών, διευθυντών και Γενικών διευθυντών του δημοσίου και την αντικατάστασή τους από ελέγξιμων προσόντων και ικανοτήτων λυμασμένους πρασινοφρουρούς. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε σήμερα. Σημαντικό ρόλο βέβαια έπαιξε και η στρεβλή άποψη περί συνδικαλισμού που πέρασε τότε ο Α.Π.
Είπα να μην γράψω πολλά και όμως ούτε και εγώ δεν τήρησα την προτροπή μου! Ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα. Δεν θα ξαναεπαναληφθεί!
Δημήτρη Χ., στην αρχή ήσουν ένα ενδεχόμενο, τώρα νομίζω πως σε «αναγνωρίζω». Αν η εκτίμησή μου είναι σωστή, χαίρομαι που συνεχίζουμε στον κυβερνοχώρο κουβέντες που άρχισαν σε σκάλες και δρόμους, ή έξω από βιβλιοπωλεία.
Ανώνυμε φίλε, η συζήτησή μας είναι ongoing.
Δεν κάνεις λάθος, Κώστα. Περί της ταπεινότητος μου πρόκειται.
Θα τα λέμε, όταν πρέπει και δια ζώσης όταν τυχαία ανταμώνουμε.
Δημήτρης
Αγαπητέ Ανώνυμε, χαίρομαι που η ανταλλαγή επιχειρημάτων συνεχίζεται ευπρεπώς, για όλους μας.
Επίτρεψέ μου έναν βασικό ισχυρισμό, ο οποίος προκυπτει απ΄
όσα γράφεις: Νομιζω ότι επιζητείς μια κοινωνία καθοδηγούμενη. Θέλω μια κοινωνία χειραφετημένη. Η πρώτη χρειάζεται "πατερούλη" όποιο όνομα κι αν έχει-κόμμα, Στάλιν, Κων/νος Καραμανλής. Η δεύτερη απαιτεί πολίτες ενεργούς, υπεύθυνους διαχειριστές της ελευθερίας τους, εμφορούμενους από την ηθική του καθήκοντος και της ευθύνης. Η επιστροφή στις παλαιές αξίες θυμίζει το αμίμητο του Χριστόδουλου "ολοταχώς πίσω". Αυτές οι "παλαιές αξίες" λειτούργησαν ως μηχανισμός ποδηγέτησης του λαού και λεηλασίας της χώρας από μια πολύ σεγκεκριμένη ομάδα Ελλήνων, που καμώνονταν την... αστική τάξη, τρομάρα τους. Τους αποκαλύπτει ο Ευάγγελος Αβέρωφ, στο παρεξηγημένο βιβλίο του "Φωτιά και τσεκούρι", η Ελένη Βλάχου στους 4 τόμους των Απομνημονευμάτων της, ο Πωλ Πόρτερ, απεσταλμένος του Τρούμαν, για να ελέγξει πού πήγαινε η βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ: "Πουθενά στον κόσμο δεν γνώρισα τέτοια τάξη, έτοιμη κάθε στιγμή να ξεπουλήσει την πατρίδα της", γράφει στο "Ζητείται ένα θαύμα για την Ελλάδα". Βιβλίο-ευαγγέλιο, για την άρχουσα τάξη παρ΄ημίν. Ο ενεργός πολίτης, ο ηθικός άνθρωπος δεν χρειάζεται καταναγκασμό, για να συμπεριφερθεί ως τέτοιος. Αυτοβούλως πρέπει "να γίνει Θεός για όλους τους άλλους", όπως έλεγε και ο Σπινόζα. Πάνε σχεδόν 50 χρόνια από τα πρώτα μου γράμματα και δεν θυμάμαι κανένα σχολείο να με δίδαξε ότι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη των Ελλήνων δεν ήταν η Δημοκρατία, αλλά η αντίληψη ότι όλοι είναι απολύτως ΙΣΟΙ έναντι του νόμου. Πολύ πριν εμφανισθεί ο Κοσκωτάς, έπρεπε να έχουν λογοδοτήσει όσοι πήραν τα θαλασσοδάνεια και τα έκαναν καταθέσεις στην Ελβετία και βίλες ανά την Ελλάδα και την αλλοδαπή.Όσοι καταχράστηκαν τους πόρους των ασφαλιστικών ταμείων-άτοκες καταθέσεις στην Τράπεζα Ελλάδος υποχρεωτικά-όσοι ξαναπούλησαν την χρεοκοπημένη Ολυμπιακή και τα Ναυπηγεία τους στο κράτος, αναλώμασι του λαού και φόρτωσαν στις πλάτες όλων μας τις προβληματικές επιχειρήσεις τους, τις οποίες έφτιαξαν με δικά μας χρήματα. Όλοι αυτοί έχουν ονοματεπώνυμο, αλλά είχαν την πονηριά να μην θελήσουν να γίνουν και εκδότες... Τους αρκούσε να στηρίζουν με... άλλους τρόπους εκδότες και δημοσιογράφους. Ο κοινωνικός ανθρωπολόγος και ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψουν πώς ένας λαός-με εμπειρία βιωματική στην έντιμον πενίαν-υπέκυψε στην πλημμυρίδα του lifestyle. Τί μεσολάβησε και τα συνθήματα του Ανδρέα για κοινωνική απελευθέρωση και χειραφέτηση, τα εξέλαβε ως προτροπή για διαγούμισμα της Πατρίδας. Θα συμφωνήσω ότι έπρεπε ο ίδιος και το ΠΑΣΟΚ να λειτουργήσουν παραδειγματικά, δηλαδή παιδευτικά, για έναν λαό που έβγαινε στο πολιτικό-οικονομικό προσκήνιο μετά από μια μακρά περίοδο πατερναλιστικής δεξιάς κυριαρχίας.
Αλλά, αγαπητέ Ανώνυμε, το ιδιότυπο κοινωνικό συμβόλαιο της μταπολίτευσης "μου δίνεις την ψήφο σου και εγώ σου εξασφαλίζω ευημερία με δανεικά" προϋποθέτει δύο συμβαλλόμενους: Τον πολιτικό και τον πολίτη. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ, όσοι στα μέσα του ΄80 γράφαμε, με την ευθύνη της υπογραφής μας, δηλαδή επωνύμως, ότι το πράγμα δεν θα έχει καλή κατάληξη,κατηγορηθήκαμε ως "εχθροί της οικονομικής ανάπτυξης" ή του "εκσυγχρονισμού" και στην καλύτερη ως "γραφικοί". Κανείς ή ελάχιστοι ήθελαν να ακούσουν. Είναι οριστικό για εμένα: Δεν υπάρχει η εξίσωση του ένοχου πολιτικού και του αθώου, παραπλανημένου πολίτη.
συνέχεια 2
Αγαπητέ Ανώνυμε, και το 1897 ο Δ.Ο.Ε είχε υποθηκεύσει τις πηγές πλούτου και τα μονοπώλια της χώρας, αλλά η Ελλάδα σε μόλις 15 χρόνια διπλασιάσθηκε. Υπήρξε Εθνάρχης που συνήγειρε τον λαό. Αυτό είναι και τώρα ζητούμενο: Να φθάσουμε στο 1909, χωρίς να υποστούμε ένα νέο ΄97. Γράφεις ότι ο Γιώργος έπρεπε να συνεχίσει το ψευδος. Λάθος, κι εξηγώ: Κάθε χώρα ανακοινώνει στην αρχή του οικονομικού έτους πόσα θα δανεισθεί κι εμείς το Φθινόπωρο του 2009, προ των εκλογών, είχαμε αντλήσει το σύνολο σχεδόν των αιτηθέντων. Δεν μπορούσαμε να κοροϊδέψουμε άλλο τους... κουτόφραγκους. ΔΕν χρειαζόταν ο Γιώργος να δυσφημίσει την Ελλάδα. Ήταν κοινό μυστικό ότι οργανωμένες μαφίες και συμμορίες λυμαίνονται την Πατρίδα, όπως έδειξε, για άλλη μια φορά, η σύλληψη χθες στην Θεσσαλονίκη. Να αναγνωρίσουμε στον Γιώργο, ότι με την επιμονή του θεσπίσθηκαν οι διωκτικοί μηχανισμοί που τωρα φορούν βραχιολάκια σε διάφορα λαμόγια.
Ναι, μόνον ως συνταγματικό πραξικόπημα μπορεί να περιγραφεί η αξίωση ενίων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ "σου δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά για να φύγεις".
Κα τέλος, για τον Κάρολο Παπούλια. Θα σου θυμίσω μια παροιμία: Ο παπάς στην Πόλη, η παπαδιά μολογάει.
Ήμουν παρών, αυτόπτης κι αυτήκοος. Έγραψα, έκανα εκπομπή και για τις δύο επισκέψεις. Ποτέ και πουθενά δεν είπε όσα νομίζεις. Αλλά μια άλλη φορά, κι αν ο Κώστας αντέχει να μας φιλοξενεί, θα έχουμε πολλά να πούμε για την έξοχη βαλκανική πολιτική των Παπανδρέου-Παπούλια.
Δημήτρης Χ.
Αγαπητέ Δημήτρη,
δυστυχώς το σχόλιο απάντησή μου στην δική σου απάντηση, φαίνεται να χάθηκε κατά την ολιγοήμερη αποχή του endea.
Δυστυχώς δεν γίνεται να κάτσω να το ξαναγράψω. Απλά ήθελα να ξέρεις ότι δεν αδιαφόρησα...
Αγαπητέ ανώνυμε, δεν ξέρω τι έγινε, sorry!
Δεν πειράζει αγαπητέ endea, συμβαίνουν αυτά κάποιες φορές με τους υπολογιστές και τα δίκτυα.
Να είσαι καλά!
Δημοσίευση σχολίου