Για τον Αϊ Βασίλη που «φράκαρε» στην καμινάδα…

Το γνωρίζετε, το θυμάστε το παρακάτω γιορτινό τραγουδάκι που ερμήνευσε και η Ella Fitzgerald πριν από αρκετές δεκαετίες;

«Santa Claus got stuck in my chimney,/ Stuck in my chimney, stuck in the chimney/ Santa Claus got stuck in my chimney/ When he came last year…

Santa please come back to my chimney/ Back to my chimney, back/ Santa please come back to my chimney/You can come back here...»

Αυτό το τραγουδάκι θυμάμαι στα δύσκολα προεόρτια αυτής της χρονιάς…

Καθώς επίσης και το τραγούδι των Κατσιμιχαίων, το: «Για ένα κομμάτι ψωμί,/ δε φτάνει μόνο η δουλειά./ Για ένα κομμάτι ψωμί,/ πρέπει να δώσεις πολλά.

Δεν φτάνει μόνο το μυαλό σου,/δε φτάνει μόνο το κορμί σου./Το πιο σπουδαίο είν' η ψυχή σου, δικέ μου./Έχει τους νόμους τους αυτή η ιστορία,/ δεν φτάνει μόνο η δουλειά…

Για ένα κομμάτι ψωμί,/θα 'χεις ξεχάσει πολλά./Για ένα κομμάτι ψωμί,/ θα 'χεις πληρώσει ακριβά.

Και κάποια μέρα θα σε λύσουν,/ μα θα φοβάσαι να φύγεις, θα τρέμεις./ Θα σε κλωτσάνε και θα σ' αρέσει, δικέ μου./ Σαν το σκυλί τους θα σ' έχουν, δικέ μου,/ μα δε θα έχεις ψυχή να το νοιώσεις,/θα είναι για σένα αργά.»…

Για τον Αϊ Βασίλη που «φράκαρε» στην καμινάδα λοιπόν, την περασμένη χρονιά για αρκετούς και αρκετές, αλλά και για ακόμη περισσότερο κόσμο φέτος,γι αυτόν γράφω σήμερα, ευχόμενος Χρόνια Πολλά…

Στους άνεργους, στους άστεγους, στους παλιούς και νέους φτωχούς, αλλά και σε αυτούς/ες που από καλύτερη θέση περιμένουν έναν Αϊ Βασίλη που ίσως δεν έρθει… Στην ώρα του ή και καθόλου, απευθύνομαι…

Για το μικρό μου γιο γράφω σήμερα, που κάθε φορά που με βλέπει να επιστρέφω σπίτι χαμογελάει ή αποκοιμιέται στην αγκαλιά μου…

Για την ανέχεια και την απελπισία που κυκλοφορεί στους δρόμους, ή που κλειδαμπαρώνεται στα διαμερίσματα και στα σπίτια της Ελλάδας γράφω, πρωτίστως…

Αλλά και για άλλους νεοέλληνες που βρίζουν, σιωπούν ή εξακολουθούν να κλέβουν άπληστα…

We won’t be defeated! Ναι, δεν θα νικηθούμε… Συνεχίζουμε… Με μώλωπες και σοβαρότερα τραύματα, με απώλειες και χρέη, συνεχίζουμε…

Καιροφυλακτώντας, χαμογελώντας, καπνίζοντας, αναστενάζοντας, τρικλίζοντας, κλωτσώντας, συνεχίζουμε…

We are tough, we are tough cookies! Είμαστε σκληρόπετσοι, είμαστε σκληρά μπισκότα…

Συνεχίζουμε σε αυτόν εδώ ή σ΄ άλλους τόπους… Γιατί οι αντοχές κι ο λογισμός του ανθρώπου έχουν κι αυτά τα όριά τους!

Ο Αϊ Βασίλης, οφείλουμε να τον βοηθήσουμε κι εμείς να βρει το δρόμο του, θα ξανάρθει στις πόλεις και στα χωριά μας, από την Καισαρεία ή από οπουδήποτε αλλού. Το ζήτημα είναι πώς και πότε…

Ο Αϊ Βασίλης όμως, ξερακιανός ή πιο γεμάτος, θα’ ρθει ξανά και θα καταδεχθεί περισσότερο κόσμο...

Χρόνια μας Πολλά λοιπόν…